Reformatorisch Dagblad 20 september 2011
Soms zijn alleen al boektitels leerzaam. Dat geldt ook van ”Liefde en respect” van de Amerikaanse auteur Emerson Eggerichs. De ondertitel luidt: ”De liefde waar zij naar verlangt. Het respect dat hij nodig heeft”.De inleiding van het boek schildert meteen de schrijnende situatie dat in Amerika vijf van de tien huwelijken stuklopen, omdat liefde alleen niet genoeg is. Liefde is weliswaar van levens­belang, zeker voor de vrouw, maar te veel is uit het oog verloren dat de man behoefte heeft aan respect.
Die observatie sluit naadloos aan bij wat een man mij juist op de dag dat ik deze recensie schrijf in een telefoongesprek vertelt. Hij zegt dat hij genoeg heeft van zijn huwelijk. De reden? Zijn vrouw geeft hem nooit, maar dan ook nooit eens een complimentje voor wat hij allemaal presteert.
Volgens Emerson Eggerichs is voor heel veel echtparen respect het ontbrekende stukje van de puzzel. Bij heel veel huwelijksproblemen hoort de schrijver dat zij zegt: „Hij houdt niet van mij”, en dat hij dan zegt: „Ze heeft geen respect voor mij.” Je hiervan bewust zijn, is het eenvoudige geheim van een goed huwelijk. Een van de ­ergste dingen die een man kunnen overkomen, is dat zijn vrouw hem minacht. Een man ervaart kritiek overigens al gauw als minachting, terwijl een vrouw dat meestal zo niet bedoelt.

Uit onderzoek is volgens de auteur naar voren gekomen dat bij een echtelijke ruzie 85 procent van de mannen hun vrouw zal negeren tijdens het conflict. Als er een woordenwisseling is, kan een man worden overweldigd door de negatieve kritiek van zijn vrouw. Hij heeft er dan weinig trek in om daarop in te gaan. Een vrouw beschouwt een dergelijke woordenwisseling juist als een mogelijkheid om te groeien in onderlinge liefde. Als een vrouw zich echter vijandig en minachtend gaat gedragen, is de kans groot dat het uitloopt op een echtscheiding.
Hoofdstuk 2 gaat over de code­taal in het huwelijk. Om goed te kunnen communiceren met elkaar moet je de code zien te ontcijferen. Als een vrouw en een man hetzelfde zeggen, kunnen ze daar beiden iets heel anders mee bedoelen. Als een vrouw bijvoorbeeld zegt: „Ik heb niets om aan te trekken”, bedoelt ze dat ze niets nieuws heeft om aan te doen. Als een man datzelfde zegt, bedoelt hij dat hij niets schoons heeft om aan te trekken. Volgens de auteur zijn man en vrouw onderling net zo verschillend als de kleuren roze en blauw.
De eerste zeven hoofdstukken in dit boek gaan voornamelijk over liefde en respect. Hoofdstuk 8 tot en met 15 zijn bestemd voor de man. Deze hoofdstukken dragen titels als: ”Hoe kun je laten merken dat je van je vrouw houdt”; ”Nabijheid – Wees dicht bij haar” en ”Vredestichten – Zeg sorry”. De hoofdstukken 15 tot en met 21 zijn bedoeld voor de vrouw en hebben titels als: ”Hoe kun je je man respect tonen” en ”Leiderschap – Respecteer zijn verlangen om jullie gezin te beschermen”.
De laatste hoofdstukken gaan over het in gang zetten van de gemaakte plannen. Want bedenken dat iets anders moet is vers één, maar het ook werkelijk kunnen doen is vers twee.Er is van dit boek veel goeds te zeggen. Het geeft perspectief op huwelijksproblemen en op de mogelijke oplossing daarvan. Bespreking in een kring van echtparen kan zeker ver­rijkend zijn. Tegelijkertijd geldt als bezwaar dat het een echt ‘Amerikaans’ boek is. Ingewikkelde huwelijksproblematiek wordt gereduceerd tot één, op zichzelf niet onbelangrijk aspect. Als je dat weet op te lossen, is het probleem voorbij en leven ze nog lang en gelukkig. Zo gaat dat in werkelijkheid ook weer niet.