ISBN: 978-90-6067-582-3

90 minuten in de hemel

Don Piper »

Een waar gebeurd verhaal over dood en leven




Paperback
Pagina's: 208
2008
€ 15,95

 
Algemeen
 
 
Lees meer
 
 
Reacties
 
 
Recensies
 

In 90 minuten in de hemel beschrijft Don Piper hoe hij op weg is van een conferentie naar huis. Op een smalle brug wordt zijn auto verpletterd door een grote vrachtwagen die op zijn weghelft terechtkomt. Hij zit bekneld en is op slag dood. Het toegesnelde ambulance-personeel legt een dekzeil over zijn auto, om hem aan nieuwsgierige blikken te onttrekken.


Een predikant staat in de file die na het ongeluk ontstaat. Hij loopt naar voren om te zien of hij geestelijke bijstand kan verlenen.


Op de plaats van het ongeluk voelt hij zich gedrongen om voor de dode man te bidden. Hij kruipt in het autowrak onder het dekzeil, legt zijn hand op een schouder van Don Piper en begint te bidden. Terwijl hij een bekend lied zingt, begint de dode man ineens mee te zingen. De predikant schiet het autowrak uit…


Er zijn negentig minuten verstreken sinds het ongeluk, negentig minuten die Don Piper in de hemel doorbracht. Geen illusie, geen bijna-doodervaring (BDE), maar een echte doodervaring, hij was immers al officieel doodverklaard. Deze doodervaring heeft zijn leven op slag veranderd. Hij was overweldigd door de schoonheid die hij in de hemel had gezien en de hemelse muziek die hij had gehoord, maar daardoor was de terugkeer in zijn zwaar verminkte lichaam een ware foltering.


Don Piper was zo onder de indruk van wat hij in de hemel had gezien en gehoord, dat het hem jaren heeft gekost voor hij anderen kon vertellen over zijn doodervaring en zijn tijd bij de hemelpoort.


'90 minuten in de hemel', een uiterst realistisch verhaal over dood en leven, waarin hoop de boventoon voert.

Klik op onderstaande link om een pdf-bestand te downloaden met daarin enkele pagina's uit dit boek.

Lees meer (.pdf) »

EKR Magazine - Nr. 3 – 2008
Don Piper is een jonge Amerikaanse dominee als hij een ernstig ongeluk krijgt en door hulpverleners ter plekke dood wordt verklaard. Een andere dominee komt langs de plek van het ongeluk en gaat bij hem zitten bidden, ook al zeggen de hulpverleners dat het geen zin meer heeft. Na anderhalf uur komt Don weer terug en zingt hij zachtjes mee met de woorden die de dominee zingt.
Indrukwekkend en geloofwaardig, zonder enige sensatie is dit verhaal opgeschreven. De terugkeer in zijn lichaam - hij was in de hemel- is een ware foltering. Don lijdt ondraaglijke pijnen. Hij vraagt zich voortdurend af waarom hij in leven is gebleven, vervult van pijn en ellende, totaal afhankelijk van anderen, depressief en op zich zelf gericht.
Twee mensen weten hem op een cruciaal moment op de juiste manier te benaderen. De eerste is een wat oudere dominee die tegen hem zegt dat hij toch echt wat aan zijn houding moet veranderen. 'Je bent niet goed bezig en bovendien ben je vreselijk schijnheilig'.
Vele maanden later vertelt hij met veel schroom aan zijn vriend wat hem is overkomen direct na het ongeluk. Hij kan dan pas vertellen dat hij in de hemel is geweest en wat daar gebeurd is. Zijn vriend zegt: als het niet de bedoeling is dat je hier over praat, waarom ben je dan in de hemel geweest? Wat mij het meest trof in dit boek is, datondanks de religieuze insteek- Don Piper in alle openheid laat zien hoe zwaar lijden is en dat God geen vanzelfsprekende nabijheid is én dat het juist de mensen in je omgeving zijn die je weer bewust kunnen maken van het goddelijke, onze grootsheid, het pad, de bedoeling van ons leven.
– Ton Wildekamp –


Documentum Okt.2008
Op 18 Januari 1989 krijgt Don Piper, een predikant in Amerika, een autoongeluk waarbij hij meteen overlijdt. De hulpdiensten die arriveren zien dat hij ernstig verwond is. Ze voelen geen polsslag en concluderen dat hij overleden is. Een predikant die ter plaatse komt, voelt dal hij moet bidden voor het dodelijk verongelukte slachtoffer. Hij kruipt in het autowrak en gaat  bidden en zingen. Terwijl hij ‘Welk een vriend is onze Jezus' zingt, begint het slachtoffer plotseling mee te zingen; het is dan negentig minuten nadat het ongeval plaatsvond. De verbaas de hulpdiensten zetten nu alles op alles om het leven van het slachtoffer te redden.
Intussen is Don Piper voor zijn beleving in de hemel geweest. Hier werd hij opgewacht door alle mensen die  in zijn (geloofs)leven een rol hadden gespeeld. Hij werd opgenomen in een oase van licht, schitterende intense kleuren, liefde en muziek. Tussen al zijn  geliefden zweefde hij naar de hemelpoort. Voordat hij hier echter door kon  gaan, keert hil onverwacht terug naar de aarde. De terugkeer in zijn verminkte  lichaam is een zware desillusie. Hij verkeert dagenlang op de grens van leven en dood. Dankzij het gebed van vrienden en de gemeente blijft hij in leven en krijgt hij de moed om door te leven. Hij verblijft circa honderdtwintig dagen in het ziekenhuis en moet in totaal 34 keer geopereerd worden. In het ziekenhuis krijgt hij, naast medische terugvallen, te kampen met een ernstige depressie. Ook wordt het een hele les voor hem om hulp te accepteren, zijn trots staat hem in de weg. Hij beschrijft hoe vernederend het is om in alles van een ander afhankelijk te zijn. Gedurende zijn herstel kan hij meer voor anderen gaan betekenen door zijn begrip en mee-lijden met de pijn van andere patiënten. Hij slaagt erin weer te leren lopen en om uiterlijk weer  redelijk te gaan functioneren. Ondanks deze buitenkant is hij nooit meer pijnvrij en ervaart hij iedere dag zijn beperkingen.
Twee jaar na het ongeluk vertelt hij een vriend voor het eerst van zijn komst in de hemel. Door deze vriend komt hij ertoe zijn verhaal steeds meer te vertellen. Zijn boek is een neerslag van zijn verhaal en de talloze vragen die hij gekregen heeft, wat onder andere te zien is aan zijn gedetailleerde beschrijving van zij ervaring in de hemel. Het ingrijpende van het ziekteproces en de psychische en lichamelijke pijn komen heel dichtbij door de eerlijkheid waarmee hij zijn intiemste ervaringen en gevoelens vertelt.
Aan het eind van Zijn boek gaat hij kort in op bijna-dood-ervaringen en vertelt dat hij hier voor zijn ongeluk sceptisch tegenover stond. Of zijn eigen ervaring net zo'n bijna-dood-ervaring is, weet hij niet. Eén ding staat voor hem als een paal hoven water: hij is echt in de hemel geweest. Het wel of niet aanvaarden van zijn verslag is voor hem een kwestie van geloof: voor een christen vertelt hij in wezen niets nieuws.
Het fenomeen bijna-dood-ervaringen zou een christen niet teveel moeten bevreemden. Wij geloven immers meer dan zichtbaar is. Essentieel is het vertelde ovcreenkomt met de Bijbel. De ervaring die Don Piper ons vertelt, gaat mijns inziens niet in tegen het beeld van de hemel dat de Bijbel ons schetst. Wel is het zo dat zijn levensinrichting en opvattingen (op secundaire punten) duidelijk ingebed zijn in de traditie van het Amerikaanse christendom en daarom wellicht wat bevreemdend overkomen.
Concluderend is het een goed geschreven boek, het geeft de lezer de indruk tot de intiemste vrienden van de schrijver te horen. Zijn verhaal bevat,ondanks de Amerikaans geloofsbeleving van de auteur, troost over de zekerheid en de heerlilkheid die Gods kind zal genieten bij God. Tot slot is het een extra aanrader voor allen die in de zorg werkzaam zijn vanwege de eerlijke beschrijving van het leven als patient.
– Alinda Vos

terug